İng. Ocean Color

Okyanus rengi, gelen ışığın sudaki parçacıklar tarafından emilimi, yansıtılması, saçılması gibi etkileşimleri sonucu (Şekil 1) deniz suyu renginin görünür dalga boyunda belirgin hale gelmesidir. Okyanus renginin uzaktan algılama yöntemleri ile belirlenmesinde güneş ve okyanus yüzeyi arasında gidip gelen görünür dalga boyundaki (400 - 700 nm) elektromanyetik dalgalardan faydalanılmaktadır (Şekil 2). Ancak okyanus rengi uzaktan algılama yöntemlerinin kutup bölgelerinde etkin kullanımını sınırlayan engeller vardır. Bu engeller şöyle sıralanabilir: Güneş ışınlarının hâkim geliş açısının düşük seviyede olması, buz kütlelerinin uzaktan algılanan ışık yansımasına etkisi, derin klorofil maksimum seviyesinin daha düşük enlemlerde kullanılmakta olan yüzey ve derin klorofil miktarı arasındaki istatistiksel ilişkilerle uyuşmaması,^1,2 düşük ışık şiddeti ve deniz suyu sıcaklığı nedeniyle birincil üretim tahmin modellerinde kullanılmakta olan ve bölgede yaşayan fitoplanktonlara ait fotosentetik ve biyo-optik parametrelerin diğer enlemlerden farklı olması, nehir girdilerinden dolayı kuzey kutup sahanlıklarındaki deniz suyunda yüksek miktarda renkli çözünmüş organik madde (CDOM) olması ^3,4 ve bu durumun deniz suyunu optik olarak karmaşık hale getirmesi, bölge şartlarına uyumun bir sonucu olarak fitoplanktonların daha büyük pigmentlere sahip olması ve pigmentlerin bir araya toplanmasından dolayı klorofil soğurma katsayılarının daha düşük olması ^5,6, kalın bulut tabakasının varlığı ve deniz buzlarının erimesi ile deniz yüzeyinde sis oluşması.⁷